تاریخ : سه شنبه 22 مهر 1393 | 12:39 ب.ظ | نویسنده : حیدر امیرپور | نظرات
تجربه نیز نشان داده است مردم تشخیص می دهند کدام منبر و کدام مداح به خاطر امام حسین (ع) سخن می گوید و کدام روحانی و یا مداح از منبر محرم و فرصت سوگواری سالار شهیدان به منظور ترویج خط و ربط سیاسی خاص و عقده گشایی علیه این و آن سوء استفاده می کند و به مرور زمان مخاطبان چنین منابری کم و کمتر خواهند شد.
عصر ایران - ماه محرم آغاز شده است و طبق سنت مذهبی بسیاری از ایرانی ها این ماه را به سوگراری سید و سالار شهیدان می پردازند.

اهمیت ماه محرم در تقویم شیعه و به ویژه در تقویم ما ایرانی ها بر کسی پوشیده نیست و در اهمیت این ماه همین بس که گفته شود : این ماه واقعا تکانی اساسی را در سبک و شیوه زندگی مردم غالب نقاط ایران می دهد؛ بسیاری از خیابان ها و اماکان عمومی به مناسبت این ماه سیاه پوش می شوند و بسیاری از هیئات وتکایا برپا می شود و شهر ها چهره ای دیگر می یابند.

در تاریخ معاصر و دستکم در یک قرن اخیر نیز محرم همواره فرصتی برای عرض اندام جامعه مدنی در برابر قدرت حاکم بوده است ، این ویژگی به ویژه در سال های پیش از انقلاب اسلامی بارز بوده است . اهمیت راهپیمایی تاسوعا و عاشورای سال 1357 در تاریخ انقلاب اسلامی را می توان در این زمینه به عنوان نمونه ذکر کرد.  راهپیمایی تاسوعا بزرگ ترین گردهمایی مخالفان حکومت شاه شد و از آن پس وقایع انقلاب در سرازیری سقوط حکومت شاه و پیروزی انقلاب قرار گرفت.

در واقع ماه محرم در تاریخ ما ایرانی ها بیشتر از آنکه مساله ای حکومتی بوده باشد مساله ای مردمی بوده و مردم در این ماه ابتکار عمل را به دست گرفته و با تشکیل هیئات و دسته ها ، سنت عزاداری برای سالار شهیدان را زنده نگه داشته اند.

در سال های اخیر متاسفانه سنت ها (بخوانید بدعت هایی) در حال باب شدن در ماه محرم است که می تواند به اصل موضوع عزاداری و فلسفه قیام عاشورا و پیام مستتر در آن و زنده نگه داشتن واقعه قیام حسین بن علی (ع) علیه حکومت ظالم و جابر یزید ، صدمه بزند.

نکته نخست اینکه دیده می شود متاسفانه دخالت هایی بی جا از سوی برخی نهادهای حاکمیتی در مساله محرم انجام می شود و تلاش می شود تا عزاداری مدنی و خودجوش مردمی به امری حکومتی و مصنوعی تقلیل یابد. این مساله فی نفسه مضر است و بیم آن است که ماه محرم رفته رفته به مناسبتی دولتی تقلیل یابد. باید به جد از این مساله جلوگیری کرد. البته این مساله به هیچ عنوان به معنای نفی نظارت و اعمال قوانین و تلاش نهادهای حکومتی و انتظامی برای برقراری نظم در هیئات و دسته های عزاداری نیست.

اما وقتی شنیده می شود فلان نهاد حکومتی به خاطر محرم پول هایی راتوزیع می کند و فلان نماینده شورا خبر از واریز پول هایی به حساب یک نماینده به منظور توزیع در هیئات مذهبی می دهد، نگرانی جدی ایجاد می شود و این پرسش ایجاد می شود که مگر مردم در طی قرن های متمادی سنت عزاداری و گرامی داشت محرم را بدون کمک و حتی با مخالفت و ممنوعیت های حکومتی حفظ نکرده اند، حال چگونه است که از حفظ این سنت و تقویت آن ناتوان شده اند؟ آن هم در یک حکومت دینی که اساسا بنیانگذار آن جمله معروفی دارد که گفته است:" این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است."

به عنوان نگرانی نخست باید هشدار داد که نهادهای حکومتی از دخالت مستقیم در موضوع محرم و عزاداری ها و هیئات عزاداری به جد خودداری کنند و اجازه دهند محرم همان طور که در طی قرن های متمادی سینه به سینه و نسل به نسل به وسیله مردم مومن و محبان اهل بیت حفظ شده، حفظ و تقویت شود.

مساله دیگر درباره منابر محرم است. منابر محرم چه در سطح مداحی و عزاداری و چه در سطح وعظ و سخنرانی باید عاری از سیاست بازی و خط کشی های جناحی و سوء استفاده از فرصت محرم برای رسیدن به اهداف سیاسی باشد. نباید محرم بازیچه سیاسی شود و از آن به عنوان ابزاری برای کوبیدن این و آن و یا ترویج یک دیدگاه استفاده شود. باید به جد از این آفت دوری جست، چه آنکه این کار تقلیل دادن جایگاه محرم و استفاده شخصی از شهرت و اعتبار و جایگاه سالار شهیدان و از همه بدتر کشاندن ماه وحدت بخش محرم در وادی اختلافات سیاسی و جناحی است.
وانگهی تجربه نیز نشان داده است مردم تشخیص می دهند کدام منبر و کدام مداح به خاطر امام حسین (ع) سخن می گوید و کدام روحانی و یا مداح از منبر محرم و فرصت سوگواری سالار شهیدان به منظور ترویج خط و ربط سیاسی خاص و عقده گشایی علیه این و آن سوء استفاده می کند و به مرور زمان مخاطبان چنین منابری کم و کمتر خواهند شد.

موضوع مهم دیگر در عزاداری های محرم توجه هیئات و تکیه های عزاداری به ضرورت عدم ایجاد مزاحمت و یا راهبندان و سروصدای بی جهت است. عزاداری امری مستجب است در حالی که در دین ما بر این نکته تاکید شده که حتی فریضه واجبی چون نماز نباید موجب راهبندان و ایجاد مزاحمت برای خلق الله شود.

و در نهایت و  نکته پایانی اینکه رسمی باب شده است که در ماه محرم دیگ های پخت و پز در هیئات برپا می شود و میلیاردها تومان خرج تغذیه می شود.

دادن نذری امری مستحب و خوب است اما چه خوب است که هر چه می توانیم از هزینه برمستحبات بکاهیم و در راه واجبات بر زمین مانده هزینه کنیم. فقر در جامعه ما کم نیست و بسیاری از شهروندان ما گرفتار بسیاری از مشکلات هستند که چاره آنها تنها با کمک های نه چندان زیاد مالی رفع و رجوع می شود.

چه خوب است که رفته رفته در هر محلی در کنار سنت عزاداری، سنت گلریزان برای نیازمندان  همان محل را نیز در دستور کار قرار دهیم و به جای خرج کردن پول در راه پختن غذا وتوزیع اغلب این غذاها در بین خانواده ها و افراد غیر نیازمند، هزینه آن را صرف امور خیریه و کمک به نیازمندان کنیم.

باور کنیم و بپذیریم که عزاداری خالصانه برای ابا عبدالله هیج ارتباطی به مساله ای حاشیه ای چون تهیه غذا و نذری ندارد و به طور منطقی و شرعی هزینه کردن بر واجبات بر زمین مانده بسیار بهتر و ثواب تر از هزینه کردن در راه مستحبات است.

امید است عزاداری های خالصانه همه محبان سید و سالار شهیدان، مقبول باشد.


تاریخ : پنجشنبه 8 آبان 1393 | 11:00 ق.ظ | نویسنده : حیدر امیرپور | نظرات
عبارتى كه در زیارت ناحیه مقدسه ذكر شده گواه بر همین معناست، آن جا كه فرمود: السلام على الجَریح المُرتَث عَمرو الجندُعى.
کدام یارامام حسین یکسال بعداز کربلا شهیدشد؟
به گزارش افکارنیوز، عمرو بن عبدالله همدانى جندعى؛ بنى جندُع از همدانیان به شمار مى آمدند. عمرو جنادعى از جمله افرادى بود كه قبل از آغاز جنگ در كربلا خدمت امام حسین (علیه السلام) شرفیاب شد و در كنار آن حضرت ماند.

در حدائق گفته است: وى در ركاب اباعبدالله (علیه السلام) مبارزه كرد و در اثر زخم كارى كه از ناحیه سر بر او وارد شده بود، از اسب به زمین افتاد و هنوز رمقى در بدن داشت كه مردان قبیله اش وى را از صحنه بیرون بردند و در اثر آن ضربت، یك سال تمام در بستر قرار داشت و سرانجام به شهادت رسید.

و عبارتى كه در زیارت ناحیه مقدسه ذكر شده گواه بر همین معناست، آن جا كه فرمود: السلام على الجَریح المُرتَث عَمرو الجندُعى.
کد مطلب: 372538


تاریخ : چهارشنبه 7 آبان 1393 | 08:32 ب.ظ | نویسنده : حیدر امیرپور | نظرات
ربتی که حجابها را کنار می زند
چهارشنبه ۷ آبان ۱۳۹۳ ساعت ۱۸:۲۰
سجده بر تربت حسینی، حجابهای هفتگانه را کنار می زند.
تربتی که حجابها را کنار می زند
سرویس مذهبی افکارنیوز- مهر، قطعه ای کوچک از گل، معمولاً به شکل مکعّب مستطیل یا استوانه ای که نمازگزاران، بر زمین نهند و به جای خاک، پیشانی به هنگام سجده بر آن گذارند.۱

مهر و تسبیحی که از تربت سیدالشهداء ساخته شود و بر آن نماز، یا با آن ذکر گفته شود، فضیلت بسیار دارد، امامان و اولیاء و علماء چنین می کردند.

امام صادق علیه السّلام سجده بر تربت حسین علیه السّلام می کرد و فرمود:
«السُّجُودُ عَلی تُربَةِ الحُسَین علیه السّلام تَخرِقُ الحُجُبَ السَّبع»۲
سجده بر تربت حسینی، حجابهای هفتگانه را کنار می زند.

صنعت مهرسازی و تسبیح سازی از تربت حرم ائمه علیهم السّلام، شغلی مقدّس و محترم و اغلب در انحصار خاندانهای پاک و سادات معتقد بوده است. حتی در کربلا، خاندانی برای اینکه این افتخار و امتیاز را همواره داشته باشد، سالانه مبلغی به والی بغداد می پرداخته است.

منبع:
۱. لغت نامه، دهخدا.
۲. بحارالانوار، ج۹۸، ص ۱۳۵.
۳. فرهنگ عاشورا، ص ۴۷۲ و ۴۷۳.


تاریخ : چهارشنبه 7 آبان 1393 | 07:21 ب.ظ | نویسنده : حیدر امیرپور | نظرات
اسلام که یک دین اجتماعی بود، هر ادب و سنت ملی که مخالف با عقل و شرع نبود، حفظ می‌کرد، در دوره اسلام ماه‌های حرام مورد احترام تمام قبایل بود، جز آنکه بنی‌امیه چون بر کرسی ریاست نشستند، نه تنها آداب و سنن دین اسلام را محو کردند، بلکه آداب و رسوم ملی عرب را هم زیر پا گذاشتند
خواست خدا وقوع حادثه عاشورا در ماه محرم نبوده تا از فلسفه آن سؤال شود، بلکه خواست خدا این بوده که این حادثه در ماه محرم واقع نشود، زیرا خداوند از وقوع جنگ و خونریزی در ماه‌های حرام از جمله محرم کلاً منع فرموده است.

به گزارش فارس، یکی از سؤالاتی که پیرامون عاشورا مطرح می‌شود، این است که محرم جزو ماه‌های حرام است، پس چرا امام حسین(ع) در این ماه جنگ کرد؟ اصلاً فلسفه اینکه خدا خواست تا واقعه عاشورا در این ماه باشد،  چیست؟

مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات حوزه علمیه قم این گونه پاسخ می‌دهد:

پیش از اسلام در میان ماه‌های قمری چهار ماه(رجب، ذی‌القعده، ذی‌الحجه، محرم) حرام بوده که در آن بر طبق سنت حتی در جاهلیت جنگ و خونریزی حرام و پیکار در آن زشت شمرده می‌شد و هر قبیله‌ای هم که با هم جنگ داشتند، مانند: اوس و خزرج که 120 سال با هم نزاع و پیکار می‌کردند، در این چهار ماه متارکه می‌کردند.

اسلام که یک دین اجتماعی بود، هر ادب و سنت ملی که مخالف با عقل و شرع نبود، حفظ می‌کرد، در دوره اسلام ماه‌های حرام مورد احترام تمام قبایل بود، جز آنکه بنی‌امیه چون بر کرسی ریاست نشستند، نه تنها آداب و سنن دین اسلام را محو کردند، بلکه آداب و رسوم ملی عرب را هم زیر پا گذاشتند، لذا مورخین عرب آن‌ها را از نژاد عرب نمی‌شناسند.[1]

وقتی معاویه مرد و یزید بر اریکه قدرت تکیه داد، طی فرمانی به والی مدینه نوشت، حتماً از حسین ... بیعت بگیر و اگر از بیعت امتناع ورزید، گردنش را بزن و سرش را نزد من بفرست.[2]

امام(ع) در شب 27 رجب با بیم و امید مدینه را به قصد مکه پشت سرگذاشت و پس از پنج ماه توقف در مکه، در روز هشتم ذی‌الحجه که حجاج برای رفتن به عرفات آماده می‌شوند، به این جهت که خون پاکش در مراسم حج در حال احرام در ماه حرام و در حرم امن الهی، توسط 30 نفر مأموری که حکومت برای ترور آن حضرت آماده کرده بود، به زمین ریخته و حرمت حرم امن خدا و ماه حرام شکسته نشود، مکه را به قصد کوفه ترک گفت و سر دو راهی کوفه راه را بر او بستند و او را به سوی کربلا بردند.

امام با آنکه علم به شهادت خود داشت، می‌خواست امیر و لشکر کوفه را در توجه به این ادب ملی و دینی نگاه دارد، بلکه برای حفظ سنن قدیمی و تاریخی یعنی احترام ماه محرم جنگ نکنند، ولی پسر مرجانه ابن زیاد احترام این ماه را نگاه نداشت و دستور داد در روز دهم محرم خون پاکیزه‌ترین نفوس قدسی را بریزند.[3]

«عمر بن سعد» فرمانده سپاه یزید بن معاویه می‌خواست روز نهم محرم برخلاف نص صریح و اکید قرآن، مبادرت به جنگ کند و با حسین(ع) بجنگد، امام به منظور ممانعت از وقوع جنگ در ماه حرام، آیات مربوط به قدغن بودن در ماه‌های حرام از جمله ماه محرم را نوشت و به وسیله یکی از برادران خود، برای عمر بن سعد فرستاد که خداوند جنگ را در ماه‌های حرام قدغن کرده و اینک محرم‌الحرام است و شما که می‌خواهید با من در این موقع بجنگید، علاوه بر اینکه به روی یکی از مردان حق شمشیر می‌کشید، بر خلاف نص قرآن رفتار می‌کنید و من این حرف را از بیم کشته شدن نمی‌زنم، بلکه از این جهت یادآوری می‌کنم که عملی بر خلاف نص صریح قرآن به انجام نرسد.[4]

ولی عمر سعد کاری که کرد، جنگ را تا روز عاشورا تأخیر انداخت و در روز عاشورا به سپاه خود دستور داد: ای لشکر خدا سوار شوید و بهشت بر شما بشارت باد و آن گاه همراه تعدادی به طرف خیمه‌گاه ابی عبدالله الحسین(ع) جلو آمد و با پرتاب تیر حمله را آغاز کرد و به سپاه خود گفت: نزد امیر شاهد باشید، اول کسی که به حسین تیر زد من بودم.[5]

بنابراین، این ابن زیاد و عمر بن سعد بودند که امام حسین(ع) را در کربلا محاصره کرده و جنگ را آغاز کردند و تلاش امام در جهت ممانعت از وقوع جنگ در ماه حرام در قلب آن از خدا بی‌خبران مؤثر نیفتاد، فلذا امام به دستور قرآن که می‌فرماید: ماه حرام در برابر ماه حرام (اگر دشمنان، احترام آن را شکستند و در آن با شما جنگیدند، شما نیز حق دارید مقابله به مثل کنید) و تمام حرام‌ها (قابل) قصاص است، هر کسی به شما تجاوز کرد، همانند آن بر او تعدی کنید و از خدا بپرهیزید...[6]، در صدد دفاع برآمده و از باب دفاع و مقابله به مثل با آنان جنگید، روی این حساب امام حسین (ع) در کربلا دفاع کرد نه جنگ.[7]

با توجه به توضیحی که در پاسخ بخش اول پرسش داده شد، زمینه و مجال بررسی بخش دوم نمی‌ماند، زیرا نه تنها خواست خدا وقوع حادثه عاشورا در ماه محرم نبوده تا از فلسفه آن سؤال شود، بلکه خواست خدا این بوده که این حادثه در ماه محرم واقع نشود، زیرا خداوند از وقوع جنگ و خونریزی در ماه‌های حرام از جمله محرم کلاً منع فرموده است، این بنی‌امیه و عمّال حکومت آنان بودند که این حادثه تلخ و دلخراش را در ماه حرام به وجود آوردند و وقوع این حادثه تلخ در ماه محرم بر خلاف دستور خدا نشانه دیگری بر نفاق بنی‌امیه است.

--------------------------------------------
*پی‌نوشت‌ها:

[1]. ربانی خلخالی، علی، چهره درخشان حسین بن علی، مکتب الحسین، ص118.

[2]. مقرم، سید عبدالرزاق، مقتل المقرم، ترجمه عقیقی بخشایشی، قم، دفتر نشر نوید اسلام، 1385ش، ص35.

[3]. رسولی محلاتی، سیدهاشم، زندگانی امام حسین(ع)، قم، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، ص404.

[4]. منصوری، ذبیح الله، امام حسین(ع) و امیران، انتشارات جاودان، ص266.

[5]. مقتل المقرم، همان، ص195.

[6]. بقره / 194.

[7]. چهره درخشان حسین بن علی، همان، ص118.
بازگشت به صفحه نخست
نسخه چاپی


تاریخ : چهارشنبه 7 آبان 1393 | 10:03 ق.ظ | نویسنده : حیدر امیرپور | نظرات
دست خالی زیردریایی ساخت +تصاویر[29 دقیقه پیش]
 
 
کد خبر: 408256
تاریخ مخابره : ۰۷/۰۸/۱۳۹۳ - ۰۹:۰۰
نظر چارلز دیکنز درباره اخلاص امام حسین (ع)
پس عقل چنین حکم می کند که او فقط برای اسلام، فداکاری خویش را انجام داد.
به این مطلب امتیاز دهید
1 0
0 نظر
[-] اندازه متن [+]


به گزارش جام نیوز، چارلز دیکنز نویسنده انگلیسی می نویسد:

اگر منظور امام حسین علیه السلام جنگ در راه خواسته های دنیایی بود، من نمی فهمم چرا خواهران و زنان و اطفالش به همراه او بودند؟

پس عقل چنین حکم می کند که او فقط برای اسلام، فداکاری کرد.

 



تاریخ : چهارشنبه 7 آبان 1393 | 10:02 ق.ظ | نویسنده : حیدر امیرپور | نظرات
این روزها گزارش ها یکی پس از دیگری می رسد از بازار داغ ادوات مورد نیاز در ماه محرم. همه هم متفق القول تاکید می کنند که چین، سهم بالایی در این بازار دارد و گاهی ذکر می شود این سهم به 80درصد هم می رسد.
شرق نوشت: فروشنده می گوید هیکلی ها را خودشان تولید کرده اند و فقط در دوماه محرم و صفر عرضه می کنند. بقیه ایام سال، بدلیجات می فروشند و انگشتر و تسبیح که برخی از آنها هنوز بالای مغازه دیده می شود. می گوید اکثر مغازه های اینجا کارشان همین است.

بازار جای سوزن انداختن نیست. فقط باید مشتری باشی تا فروشنده سرش را بگرداند و از بین این همه پر و کلاه و طبل و سنج جوابت را بدهد. راسته بازار از انتهای ناصرخسرو تا حوالی چهارراه سیروس، پر است از آدم های سیاه پوشی که مشغول خرید و فروشند.
ادامه مطلب
تاریخ : چهارشنبه 7 آبان 1393 | 10:01 ق.ظ | نویسنده : حیدر امیرپور | نظرات
سرنوشت قاتل دوطفلان مسلم

طبق برخی از نقل‌ها دو فرزند مسلم به نام های ابراهیم و محمد که مادرشان از فرزندان جعفر طیار بود، یک سال پس از شهادت مسلم، با بی وفایی مردم کوفه مواجه شده و سرانجام به دست فردی قسی القلب سرشان در کنار آب فرات از تن جدا می شود و آب جسد این دو را به نزدیك كربلا آورده و مردم جسد آنها را از آب گرفتند و همانجا به خاك سپردند.
طبق برخی از نقل‌ها دو فرزند مسلم به نام های ابراهیم و محمد که مادرشان از فرزندان جعفر طیار بود، یک سال پس از شهادت مسلم، با بی وفایی مردم کوفه مواجه شده و سرانجام به دست فردی قسی القلب سرشان در کنار آب فرات از تن جدا می شود و آب جسد این دو را به نزدیك كربلا آورده و مردم جسد آنها را از آب گرفتند و همانجا به خاك سپردند.
ادامه مطلب
تاریخ : چهارشنبه 7 آبان 1393 | 10:00 ق.ظ | نویسنده : حیدر امیرپور | نظرات
وی که در مراسم عزای حضرت اباعبدالله الحسین(ع) در حسینیه شهدای بسیج سخن می‌گفت، ادامه داد: شرعا برهنه‌شدن برای سینه زدن ایرادی ندارد، ولی نظر شخصی ایشان برای من و امثال بنده خیلی خیلی مهم است و موضوعیت دارد. لذا من بنای این را ندارم عریان شویم و سینه بزنیم.
سعید با بیان اینکه نظرات رهبر انقلاب درباره عزاداری را نصب‌العین خود قرار می‌دهد، گفت: شرعا برهنه‌شدن برای سینه‌زنی ایرادی ندارد، ولی نظر رهبر انقلاب برای امثال بنده خیلی مهم است، لذا بنای این را نداریم عریان شویم و سینه بزنیم.

به گزارش فارس، سعید حدادیان ذاکر اهل بیت عصمت و طهارت درباره عدم برهنه شدن در عزاداری‌ها مطابق نظر رهبر انقلاب گفت: نام جلسه شئونی دارد، بنای ما این است که مرّ بیانات مقام معظم رهبری (حفظه‌ الله تعالی) إن‌شاء‌الله تا جایی که خدا به ما توان بدهد، اجرا می‌کنیم.

وی که در مراسم عزای حضرت اباعبدالله الحسین(ع) در حسینیه شهدای بسیج سخن می‌گفت، ادامه داد: شرعا برهنه‌شدن برای سینه زدن ایرادی ندارد، ولی نظر شخصی ایشان برای من و امثال بنده خیلی خیلی مهم است و موضوعیت دارد. لذا من بنای این را ندارم عریان شویم و سینه بزنیم.

این ذاکر اهل بیت‌ افزود: حتی پارسال قبل از این قضایا تی‌شرت‌هایی را هم سفارش داده بودیم که تقدیم کنیم، اگر کسانی می‌خواهند سینه بزنند، از این تی‌شرت‌ها تنشان باشد، من حدادیان، یاران من و همراهان من بنامان این است که آن گونه که حضرت آقا گفتند عزاداری کنیم، ما در عشق به امام حسین(ع) خاک پای مقام معظم رهبری و امثال ایشان هم نمی‌شویم، اینکه ایشان می‌گویند، برای ما مهم است، باید این گونه عزاداری کنیم.

به گزارش فارس، حجت‌الاسلام والمسلمین فلاح‌زاده کارشناس مسائل فقهی درباره نظر مقام معظم رهبری درباره برهنه شدن در عزاداری‌ها بیان داشت: حضرت آقا توصیه فرمودند به برخی از مداحان که در عزاداری‌ها برهنه نشوند، اما این به عنوان یک فتوای فقهی نیست که ما بگوییم حرام است، خب! اگر نامحرمانی نیستند، اگر مسأله سویی بر آن مترتب نیست، دشمنان سوءاستفاده نمی‌کنند، خب! ممکن است بگوییم حرام هم نباشد؛ مثلاً یک جمع محدودی هستند، فیلمبرداری هم نمی‌کنند، فقط مردان هستند، حالا پیراهن را از تن درآوردند و سینه می‌زنند؛ اما به طور کلی توصیه ایشان این هست - به عنوان یک توصیه - که در عزاداری‌های مردها برهنه نشوند. چرا؟ چون ممکن است هم در معرض دید نامحرمان باشند و هم دشمنان باز از این مسأله برای تبلیغ علیه مکتب اهل‌ بیت(ع) سوءاستفاده کنند.



تاریخ : دوشنبه 5 آبان 1393 | 11:39 ق.ظ | نویسنده : حیدر امیرپور | نظرات
سرویس : سیستان و بلوچستان
زمان :   ۱۳۹۳/۸/۵ - ۰۹:۲۹
شناسه خبر : ۴۱۲۷۰۴

پرچم لبیك یا حسین(ع) در زاهدان به اهتزاز در می آید
خبرگزاری شبستان: معاون فرهنگی و اجتماعی اوقاف و امور خیریه سیستان و بلوچستان،گفت: به مناسبت ورود امام حسین(ع) و یاران وی به سرزمین كربلا، پرچم لبیك یا حسین(ع) در زاهدان به اهتزاز در می آید.

حجت الاسلام جواد خلیلی معاون فرهنگی و اجتماعی اوقاف و امور خیریه سیستان و بلوچستان، با بیان این مطلب در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری شبستان، گفت: امروز در دومین روز از ماه محرم، تجمع بزرگ عاشوراییان با عنوان لبیک یا حسین(ع) در مسجد بعثت زاهدان و بقعه سید باقر برگزار می شود.

وی با بیان اینكه امام زادگان و بقاع متبركه استان در ایام محرم در راستای طرح سوگواره بصیرت عاشورایی سیاه پوش شدند، افزود: اطعام عزاداران و سوگواران حسینی، قرائت سوره فجر، نصب پرچم های لبیک یا حسین و برگزاری مراسم عزاداری در امامزادگان و بقاع متبرکه استان از دیگر برنامه های این اداره کل در ایام محرم است.

معاون فرهنگی و اجتماعی اوقاف و امور خیریه استان، در ادامه عزم مردم، وجود امامزادگان و بقاع متبرکه، حضور علما و روحانیت و نیروهای متعهد را از جمله سرمایه های سازمان اوقاف در اقامه عزای امام حسین علیه السلام دانست و گفت: مراسمات عزاداری برای حضرت سیدالشهدا علیه السلام باید طوری برگزار شود که محبت مردم به اهل بیت علیهم السلام افزایش یابد و مردم به عاشورا و فلسفه آن معرفت بیشتری پیدا کنند و در کنار آن مسائل احکام و مسائل دینی نیز بیان شود.

خلیلی، با تاکید بر اینکه سازمان اوقاف باید در مبحث عزاداری امام حسین علیه السلام نیز اثرگذار و جریان ساز باشد، افزود: باید در جهت دهی به برنامه ها بر خط امام و رهبری و مبنای فکری ایشان و شناخت و تجلیل این بزرگواران از قیام امام حسین علیه السلام تاکید کرد.

پایان پیام/



تاریخ : دوشنبه 5 آبان 1393 | 10:04 ق.ظ | نویسنده : حیدر امیرپور | نظرات
تاریخ : دوشنبه 5 آبان 1393 | 10:04 ق.ظ | نویسنده : حیدر امیرپور | نظرات

نوحه و مداحی ماه محرم (1)

ارسال شده توسط در بازدید 144 مرتبه

مسلم ابن عقیل

نوحه

(به سبک امشب از مکه)

(یازده شب)

امشب از مکه بوی تو آید بر مشامم

ای تماشایی کن تماشا من روی بامم

گویم یابن الثاره ، گویم با اشاره

میا با گهواره ،  واویلا

(یابن الزهرا مولا)3 ، حسین جان

******

میهمان باشد تا سحر امشب سر به دیوار

بی کس و تنها می روم امشب سوی بازار

از جام تو مستم ، رسوای تو هستم

بسته باشد دستم ، واویلا

(یابن الزهرا مولا)3 ، حسین جان

******


دریافت سبک


ادامه مطلب
تاریخ : یکشنبه 4 آبان 1393 | 09:25 ق.ظ | نویسنده : حیدر امیرپور | نظرات
سیب حرم امام حسین 
نوشته شده در پنج شنبه ۰۱ آبان ۹۳

بوی سیب حرم امام حسین علیه السلام

راز عطر سیب حرم امام حسین علیه السّلام در روایتی است که توسط امّ سلمه روایت شده که بدین شرح است:

حسنین (امام حسن و امام حسین علیهماالسّلام) بر پیغمبر (صلّی الله علیه و آله) وارد شدند و جبرئیل در خدمت آن حضرت بود، حسنین (علیهماالسّلام) به دور جبرئیل می گردیدند و او را به دحیه کلبی[۱] تشبیه می نمودند و جبرئیل به طراف آسمان اشاره می کرد، مثل کسی که می خواهد چیزی را اخذ نماید، پس ناگاه دیدم در دست جبرئیل سیب و بِه و انار بود، همه آنها را به حسنین (علیهماالسّلام) داد، پس رویشان نورانی گردید. از فرح و شادی خدمت جدشان آمدند، آن حضرت حسنین (علیهماالسّلام) را بوسید و به آن دو فرمودند: بروید به منزل خودتان و اول به منزل نزد پدر خود بروید، چنانکه جدّ ایشان امر کرده بود عمل کردند و از آن سیب و بِه و انار چیزی میل نکردند تا اینکه پیغمبر (صلّی الله علیه و آله) نزد ایشان آمده، پس همه نشستند و خوردند تا سیر شدند.

و هرچه می خوردند از آن سیب و بِه و انار از آنها چیزی کم نمی شد و به حالت اول برمی گشت تا اینکه پیغمبر (صلّی الله علیه و آله) از دنیا رحلت نمود.

تا فاطمه زهراء (سلام الله علیها) زنده بود چیزى از آن میوه‏ ها کم نشد.

امام حسین (علیه السلام) می فرمایند: هنگامى که مادرم از دنیا رفت انار مفقود شد. و سیب و بِه در ایام حیات پدرم باقی بود. وقتی پدرم علی ابن أبی طالب (علیهماالسلام) شهید شد، بِه را ندیدم. سیب باقی بود به هیئت و صورت خودش، تا وقتی که از نوشیدن آب [فرات] مرا منع کردند. وقتى من آن سیب را مى‏ بوئیدم عطش و تشنگى من آرام می گرفت. هنگامی که اجلم نزدیک شد دیدم که سیب متغیر گشته پس یقین کردم شهید خواهم شد!

امام سجاد (علیه السلام) می فرمایند: شنیدم پدرم این موضوع را یک ساعت قبل از شهید شدنش مى‏ فرمود. وقتى آن حضرت شهید شد بوى آن سیب از قتلگاهش یافت می شد. من به دنبال آن سیب رفتم ولى اثرى از آن یافت نشد! بوى آن سیب بعد از شهادت حسین (علیه السلام) همچنان باقى بود. وقتى من قبر آن حضرت را زیارت کردم بوى آن از قبر مبارکش می وزید. هر کسى از زوار شیعیان ما که بخواهد از بوى آن سیب بهره‏مند شود باید در وقت سحر در صدد زیارت برآید! زیرا اگر با اخلاص باشد از بوى آن برخوردار خواهد شد.[۲]

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

[۱]. ابن حجر عسقلانى در کتاب “الاصابه” می‌گوید: دحیه بن خلیفه بن فروه بن فضاله بن زید بن امرى القیس بن الخزرج، صحابى مشهور است، و در حسن و زیبارویی ضرب المثل بود

[۲]. مناقب آل أبی طالب، ج۳، ص۳۹۱ و بحارالأنوار، ج۴۳، ص۲۸۹ به نقل از کتاب “زندگانى حضرت امام حسین علیه السلام”، ص ۱۱۷ با کمی تغییر در ترجمه عبارت



تاریخ : شنبه 3 آبان 1393 | 07:47 ق.ظ | نویسنده : حیدر امیرپور | نظرات
کد خبر: 406667
تاریخ مخابره : ۰۲/۰۸/۱۳۹۳ - ۲۰:۱۰
توصیه آیت‌الله سیستانی به سخنرانان در ماه محرم
«سخنران باید به آنچه که بر منابر به مستمعین می‌گوید، ابتدا خود عمل کند؛ چراکه عملی شدن این مهم، بیشترین تاثیر را بر مردم می‌گذارد».
به این مطلب امتیاز دهید
0 0
0 نظر
[-] اندازه متن [+]

به گزارش سرویس دینی جام نیوز، آیت‌الله العظمی «سیدعلی حسینی‌سیستانی» در آستانه فرا رسیدن ماه عزاداری حضرت اباعبدالله الحسین(ع) در دیدار جمعی از سخنرانان حسینی(ع) با تاکید بر تبیین اسلام حقیقی برای مردم اظهار داشتند: عمل به مولفه‌های اخلاقی مدنظر اهل‌بیت(ع) باید در دستور کار قرار گیرد.

مرجع تقلید شیعیان تصریح کرد: از این ماه بهترین استفاده را ببرید و در آن مردم را به دوست داشتن یکدیگر ترغیب کنید.

ایشان با بیان اینکه وظیفه وعاظ بسیار سنگین و مهم است، خاطرنشان کردند: سخنران باید به آنچه که بر منابر به مستمعین می‌گوید، ابتدا خود عمل کند؛ چراکه عملی شدن این مهم، بیشترین تاثیر را بر مردم می‌گذارد.

ابنا: آیت‌الله ‌سیستانی همچنین از سخنرانان حاضر در جلسه خواست تا در مجالس روضه نحوه حکمرانی امام علی(ع) را برای مردم تشریح کنند تا قوانین حکومتی امیرالمومنین(ع) برای همگان الگو شود.



تاریخ : جمعه 2 آبان 1393 | 11:18 ب.ظ | نویسنده : حیدر امیرپور | نظرات
پایگاه اطلاع‌رسانی KHAMENEI.IR طی فراخوانی اعلام کرد به پرسش‌های شرعی مخاطبان که مربوط به احکام عزاداری است، پاسخ می‌دهد.

حجت‌الاسلام والمسلمین فلاح‌زاده، کارشناس مسائل فقهی به پرتکرارترین سوالات، مطابق با فتاوای حضرت‌ آیت‌الله‌العظمی خامنه‌ای پاسخ داده‌اند که در ادامه متن و فیلم پاسخ‌ ایشان به این سوالات ارائه می‌شود:

یک عزاداری مورد رضایت اهل‌بیت علیهم‌السلام چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد؟

در جواب باید عرض کنیم عزاداری دو حیث دارد: یک حیث محتوایی است و مطالبی که گفته می‌شود، یک حیث قالب و شیوه عزاداری است. از نظر محتوا آنچه که گفته می‌شود نباید مطالب حرام و خلاف شرع باشد، یعنی دروغ نباشد، غلو نباشد، موجب وهن به مذهب نباشد، موجب تنقیص مقام اباعبدالله علیه‌السلام و معصومین علیهم‌السلام نباشد و همچنین موجب پایین آمدن مقام خود مومنین و عزاداران هم نباشد؛یعنی از نظر محتوا مطالب مستند باشد، خلاف عقاید مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام نباشد، خلاف مرام اهل‌بیت علیهم‌السلام نباشد. نسبت به شیوه عزادارای اولا همراه با کار حرام نباشد مثل موسیقی حرام و امثال اینها، و موجب وهن مذهب هم نباشد، یعنی کاری نکنند که سوژه به دست دشمنان بیافتد و با این شیوه عزاداری که داریم، آنها علیه مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام و پیروان مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام تبلیغ سو داشته باشند. اجمالا این را می‌توانیم ویژگی‌های عزاداری مناسب مورد رضایت اهل‌بیت علیهم‌السلام برشماریم.
ادامه مطلب
تاریخ : جمعه 2 آبان 1393 | 12:38 ق.ظ | نویسنده : حیدر امیرپور | نظرات

 
 
کد خبر: 406372
تاریخ مخابره : ۰۱/۰۸/۱۳۹۳ - ۱۱:۱۱
نام امام حسین(ع) در تورات و انجیل چیست؟
همچنین در تورات نام مبارك حضرت زهرا ـ سلام الله علیها ـ «هلیون» بوده است.
به این مطلب امتیاز دهید
0 0
0 نظر
[-] اندازه متن [+]

 

به گزارش سرویس دینی جام نیوز، از برخی روایات اسلامی استفاده می شود كه اسم مبارك امام حسن ـ علیه السلام ـ و امام حسین ـ علیه السلام ـ در تورات (كتاب مقدس یهودیان) «شبر» و «شبیر» و در انجیل (كتاب مقدس مسیحیان) «طاب» و «طیب» می باشند.(1)


و در روایتی دیگر آمده است كه نام پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ و ائمه ـ علیهم السلام ـ در تورات به زبان عبرانی چنین بوده است: میذمیذ (مصطفی ـ صلی الله علیه و آله ـ) ایلیا (علی مرتضی ـ علیه السلام ـ) قیذور (حسن مجتبی ـ علیه السلام ـ) ایرییل (حسین شهید) مشفور (زین العابدین ـ علیه السلام ـ) مسهور (محمدباقر ـ علیه السلام ـ) مشموط (جعفر صادق ـ علیه السلام ـ) ذومرا (امام موسی كاظم ـ علیه السلام ـ) هذاد (علی بن موسی الرضا ـ علیه السلام ـ) تیمورا (محمدتقی ـ علیه السلام ـ) نسطور (علی النقی ـ علیه السلام ـ) نوقش (حسن عسگری ـ علیه السلام ـ) قدیمنا (حضرت مهدی ـ علیه السلام ـ)(2)

 


همچنین در تورات نام مبارك حضرت زهرا ـ سلام الله علیها ـ «هلیون» بوده است.(3)

 

لازم به ذكر است كه در تورات و انجیل كه فعلاً موجودند و در دسترس قرار دارند نام مبارك پیامبر اسلام و ائمه معصومین ـ علیهم السلام ـ ذكر نشده است و نامهایی كه قبلاً ذكر شد در این كتب یافت نمی گردند.

 

علت شان اینست كه تورات و انجیل موجود تورات و انجیل واقعی نیست و تحریفات زیادی در آنها صورت گرفته است چیزهای زیادی از آن كم شده و مطالبی به آنها اضافه گردیده اند. در باب 36 سفر پیدایش تورات شرح وفات و دفن حضرت موسی بیان گردیده است و معلوم می شود كه این مطالب پس از حضرت موسی ـ علیه السلام ـ به تورات اضافه شده است.

 

پس عدم ذكر نامهای مبارك ائمه ـ علیهم السلام ـ و حتی نام شخص پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ در كتابهای فعلی یهودیان و مسیحیان دلیل بر عدم ذكر این نامها در كتب مقدس واقعی آنها نمی باشد. در انجیل برنابا نام حضرت پیامبر صریحاً ذكر شده(4) و همین مطلب باعث شده كه مسیحیان نسبت به این انجیل بی اعتنا باشد. و آن را جزء اناجیل رسمی محسوب نكنند.


از سوی دیگر قرآن می فرماید: «كسانی كه كتاب های آسمانی به آنان داده ایم او (پیامبر) را همچون فرزندان خود می شناسند (گرچه) جمعی از آنان حق را آگاهانه كتمان می كنند.»(5) از این آیه مباركه استفاده می شود كه اهل كتاب پیامبر اسلام را به خوبی می شناخته اند. و نام و نشان او را در كتابهای مذهبی خود خوانده اند. و صفات جسمی و روحی و ویژگیهای پیامبر ـ صلی الله علیه و آله ـ در كتب پیش به قدری زنده و روشن بوده است كه ترسیمی كامل از او در اذهان كسانی كه با آن كتب سر و كار داشته اند بوده است. بنابراین معلوم می شود كه تورات و انجیلی كه فعلاً در دسترس می باشند غیر از تورات و انجیل واقعی و حقیقی است. و از نظر ما مسلمانان این كتب موجود هیچگونه اعتبار و ارزشی ندارد.


در نتیجه: نامهای مبارك ائمه ـ علیهم السلام ـ و پیامبر خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ و فاطمه زهرا ـ سلام الله علیها ـ در كتابهای مقدس كه تورات و انجیل باشد بطور صریح ذكر شده و پیروان این دو دین براساس آنچه در تورات و انجیل راجع به پیامبر اسلام ـ صلی الله علیه و آله ـ و اوصیاء آن حضرت ذكر شده بود. كاملاً با اوصاف و ویژگی های پیامبر و ائمه ـ علیهم السلام ـ آگاهی داشته اند.

 

 


پی نوشت ها:

1. ابن شهر آشوب، مناقب آل أبی طالب، ص 166، نجف، مطبعه حیدریه، 1376 هـ ق.
2. اعلمی، حسن، عیون الاخبار الرضا، ج 2، ص 147، بیروت، مؤسسه اعلمی، اول 1404.
3. مفید، الاختصاص، 37 قم، جامعه مدرسین بی تا.
4. انجیل برنابا، 29:14.
5. بقره، آیه 146.

 



تاریخ : پنجشنبه 1 آبان 1393 | 01:27 ب.ظ | نویسنده : حیدر امیرپور | نظرات

تعداد کل صفحات : 77 :: 1 2 3 4 5 6 7 ...

  • ویندوز سون | آنکولوژی | اخبار وب